ŞERBETLE Mİ YİYECEKSİN LÜFERİ?..

Dönülmez akşamın ufkundayız azizim
İçki yasaklanabilir.
Açık söyleyeyim, bence mahsuru yok.
Ama rakı asla…
Çünkü takunyalılar öyle zanneder ama, aslında “içki” değildir rakı.

Yurt sevgisidir örneğin.
İki tek attın mı “n’olacak bu memleketin hali?” diye endişelenmezsin aksi olsa…
Tıp bazen çaresizdir, o ilaçtır.
Gurbete bile iyi gelir.
Kontörsüz muhabbettir.
Büst gibi oturan adamın bile çenesini açar, gülümsetir.
Kahkahadır.
Hatıraları kaydeden hard disk’tir.
Botoks’tur bir nevi.
En kaknemi bile bir başka görünür gözüne.
Çirkin kadın yoktur, az rakı vardır…
İçilir, güzelleşilir.
Herkesin gençlik hatası olabilir. Bira içersin.
Sonradan para kazanıp tenise başlayınca, şarap içmeyi matah zannedersin.
Amerika’da TIR şoförlerinin içtiği viskinin dublesine Etiler’de TIR parası ödersin, ayrı…
Ama kürkçü dükkânıdır.
Döner dolaşır, gelirsin…
Orhan Gencebay’dır.
Entel barlarda, sosyete kulüplerinde dinlemeye utanırsın…
Ama hepimiz biliriz ki, ezbere bilirsin…
İstediğin kadar ağız burun kıvır, altın plağı hep o alır…
Tatlıses’tir.
Realite’dir.
Çocuktur, ağlarsın.
Hele beyaz “p”eynir ile “k”avun olursa sağında solunda.
Örgüttür.
PRK…
Ama bölücü değil, birleştirici…
Türk’ü de içer, Kürt’ü de, Laz’ı da…
Sor bak, Ermeni’si de, Rum’u da, Yahudi’si de…
AB’cidir.
Çünkü Rum öyle bir meze yapar ki, helali hoş olsun,
Kıbrıs’ı veresin gelir…
Madem yasaklayacaksın rakıyı…
Neden balık avlıyorsun o zaman?
Şerbetle mi yiyeceksin lüferi?
Ne anlamı var deniz börülcesinin, rokanın, radikanın, cibezin…
İnek miyiz biz?
Yoksa Şakşuka’yı şarkı mı zannediyorsun sen?
Yanlış şiir okuyorsun, hapse giriyorsun…
Oku bak ne diyor dünya güzeli Orhan Veli…
Şiir yazıyorum
Şiir yazıp eskiler alıyorum
Eskiler verip musikiler alıyorum
Bir de rakı şişesinde balık olsam…