D600 macerasından sonra, evde bir köşede uzun süredir yatan kırık dökük dizüstü bilgisayarı değerlendirmeye karar verdim.

Dizüstü bilgisayar benim değildi, kasası kırık olmasına rağmen çalıştığı dışında birşey bilmiyordum. Aslında tam olarak çalıştığından bile emin değildim, sadece ekran görüntüsü ve fan sesi vardı. Makineyi biraz karıştırdıktan sonra Vestel Asteo (yıl: 2003) olduğunu anladım. Internetten araştırdım, karşımda dizüstü bilgisayarlara masaüstü işlemcisi takıldığı yıllardan kalma, 512mb ramli P4 2400 bir makina vardı. Sıra içine bakmaya geldi.

CD, disket sürücü, sabit disk, lcd ekran… Hepsi çalışır durumdaydı, kasa ve fan hariç. Herşeyi söküp yerde tekrar çalıştırdım, hala çalışıyordu. Böylece sorunu yeni bir kasa ve soğutma düzeneğine indirmiş oldum ve aklımda güzel bir fikir vardı! Uzun süredir bilgisayar kasalarına sinir oluyordum. Apple bilgisayarlara hayran olmamak elde değil doğrusu. Ne zevksizlik örneğidir şu bizim kullandığımız ucuz kasalar.

Bir heves birşeyler yapabilirmiyim diyerekten kendi bilgisayar kasamı nasıl yapabileceğimi düşünmeye başladım ve aklıma ahşap malzeme kullanmak geldi. İzmir’de yaşamanın avantajlarından biri, burada oldukça güzel bir IKEA mağazası bulunması. Uygun bir zamanda bu mağazayı ziyaret edip laptopun sağlam parçalarını sığdırabileceğim bir tahta kutu aradım. Fiyatlar biraz pahalı gelince bende “fırsat köşesi”ni ziyaret etmek zorunda kaldım, iyiki de etmişim. Fırsat köşesinde 25ytl’ye norrebo isminde çok güzel bir tahta kutuya rastladım.

Kutunun kapağı içeri doğru sürülüp iç kısmına erişim sağlıyordu. Bende ekranı ve anakartı bu kapak üzerine tutturup kutunun iç kısmını başka işlerde kullanmaya karar verdim.

Ekranı kapağa tutturmak için dizüstünün kasasından çıkardığım çerçeveyi güçlü bir japon yapıştırıcısı ile yapıştırdım, pek umutlu değildim ama iyi sonuç verdi. Ana kartı kapağa tutturmak için ise normal pc kasalarında ana kartı biraz yüksekte tutmak için kullanılan vidalardan kullandım. Kapak üzerinde bulunan ızgara sayesinde ekran ve anakart arasındaki bağlantıyı kurmak sorun olmadı.

Açıkçası montaj sırasında biraz aceleci davrandığımı itiraf etmeliyim. Ekranda, ana kartta yeni yerlerinde biraz kasıldılar . LCD ekran kasıldığında ortasında sizi korkutabilecek çizgiler çıkıyor, not edin başınıza gelebilir.

Artık bilgisayar tekrar çalışır vaziyete gelmişti. Sıra yazılım kısmını deneyip sabit disk, ram, işlemci gibi parçaların tam olarak çalışıp çalışmadığını öğrenmekteydi.

İşletim sistemi olarak xubuntu kullanmak istedim. İnternetten cd imajını indirip, hazır hale getirdim. Makina açılış (boot) sırasında bir sorun çıkarmadı fakat kurulum gerçekleşirken cd sürücü sorun çıkarmaya başladı. Belki sorun CD idi, ama ben yinede cd sürücü ile değil de internet üzerinden kurulum yapmaya karar verdim. Biraz vaktimi aldı ama Xubuntu için böyle bir seçenek olmadığını farkettim. Hatırladığım internet üzerinden kurulum yapan tek dağıtım debian olduğundan hemen netinst cd imajını (~180MB) indirmeye başladım. Aslında ubuntu dolayısıyla xubuntu debian tabanlı bir dağıtım olduğu için neden böyle bir eksikliği olduğunu anlayamamıştım. Bunu araştırırken ubuntu için minimal cd image hali ile karşılaştım. Gayet mantıklı geldi, belki xubuntu kullanmayacaktım ama minimal ubuntuyu kendi istediğim gibi şekillendirebilirdim. Üstelik bu cd imajının boyutu ~9.5MB idi, yani cd sürücüye çok fazla güvenmem gerekmeyecekti.

Minimal ubuntu kurulumu beklediğimden kolay oldu. CD güzelce açıldı, kurulumu başlatmam için cli - minimum kurulum text bazlı kurulum - yazmam yeterli oldu. Makina DHCPden IP alıp gerekli paketleri internetten indirmeye başladı, bir saat içinde çalışır hale gelmişti. Üstelik tüm paketler internetten geldiği için daha sonra tekrar güncelleme yapmama gerek kalmadı. Açıkçası bundan sonrası için cd sürücüden kurtulacağım için memnunum, gereksiz ağırlık ve gürültü yapacağını düşünüyordum. Makina ismi olarak ikea’dan aldığım kutunun ismini kullanmayı da uygun gördüm - Norrebo.

Norrebo açıldığında diğer bir bilgisayardan bağlanmayı denedim, mantıklı olarak ne telnet ne de SSH servisleri çalışır durumda değildi. Bende güvenliği tercih edip SSH servisini burada gösterildiği gibi (evet, sadece bir komut) kurdum. Favori SSH istemci (client) programım olan putty ile test edip, çalıştığını gördüm. Böylece norrebo’yu kullanmak için klavye ve fare ihtiyacım da ortadan kalktı. CD sürücü ve klavyeyi çıkartıp cihazı yeniden başlattım, işlerin beklediğim gibi gitmesi oldukça keyif vericiydi.

Bu tarz ilk projem olup, uğraşırken zaman zaman sinirlerimi bozsada oldukça keyif verici bir deneyim oldu. Bundan sonrada norrebo’yla ilgili gelişmeleri yazmaya çalışacağım (bakınız yazının başlığı).

Her zamanki gibi konuyla ilgili resimleri flickrda bulabilirsiniz.